LUBIETO - nowości
Złoty środek dyscypliny
Dzieci nazbyt sprawdzane uczą się ma możliwość nie gorzej, ale są podatniejsze na depresję. Niełatwo odnaleźć złoty środek pozwalający zachować równowagę między motywowaniem a dyscyplinowaniem spersonalizowanych dzieci. Ostatniej zimy lawinę protestów wywołała Amy Chua, profesor prawa z Yale University, która w spersonalizowanej książce Battle Hymn of the Tiger Mother1 twierdzi, że skuteczne wychowanie wymaga ścisłej kontroli wielu aspektów życia dziecka, od zakazów zabaw z rówieśnikami i nocowania oprócz domem po awantury o stopnie poniżej szóstki. A co mówią wyniki badań? - W żadnej z badanych przez moją firmę kultur, łącznie z Chinami, nie znaleźliśmy dowodów na słuszność takiej postawy - mówi psycholog Brian K. Barber z University of Tennessee Knoxville. On i jego współpracownicy rozmawiali ze 120 dorosłymi z pięciu różnorakich kultur, pochodzącymi m.in. z Kostaryki, Tajlandii i Afryki Południowej, a potem ankietowali kolejne 2100 osób. Raport tej pracy wysłali do Journal of Adolescence. Wynika z niej, że oczywiste zachowania opisane poprzez Amy Chua, tj. znieważanie (kiedyś nazwała własną córkę śmieciem), lekceważenie odczuć i gwałcenie prywatności, korelują z depresją i zachowaniami aspołecznymi tak traktowanych dzieci. Jest to zgodne z rezultatami wcześniejszych badań. Barber charakteryzuje rodziny autorytarne, zbyt w większości wypadków stosujące przymus, od rodzin demokratycznych2, w których dyscyplina łączy się z serdecznością i zachęcaniem do autonomii. Wcześniejsze badania Laurence\a Steinberga z Temple University i jego zespołu przeprowadzone na grupie 20 tys. uczniów szkół średnich wskazują, że dzieci demokratyczne nie przejawiały zaburzeń psychologicznych, w trakcie gdy te „autorytarne” cierpiały na podwyższony poziom lęku i depresję. Wyniki w nauce w obu podgrupach były zaś podobne. Matki tygrysice nie zapewniają zatem wybitnych osiągnięć swoim dzieciom.
Charles Q. Choi
1 Wydanie polskie: Bojowa pieśń tygrysicy, Prószyński Media, marzec 2011.
2 W polskiej psychologii w ogromnej liczbie przypadków wyróżnia się trzy typy stylów wychowawczych: autorytarny, demokratyczny i liberalny (nierzadko mówi się jeszcze o niekonsekwentnym). Opis przedstawiony w oryginale pasuje do modelu demokratycznego (przyp. tłum.).
artykuł wywodzi się z majowego numeru Świata Nauki